Review: Echoes of Aincrad ขาลาก MMO โบราณเรียกพี่

1. หน้าหลัก 
2. เกม 
3. รีวิว Review เกม 

Review: Echoes of Aincrad ขาลาก MMO โบราณเรียกพี่

เผยแพร่: 27 ก.ค. 2569 01:51   ปรับปรุง: 27 ก.ค. 2569 01:57   โดย: ผู้จัดการออนไลน์

เรื่องราวในเกม Echoes of Aincrad นั้นกล่าวถึงโลกเสมือน MMORPG แห่งใหม่ที่กำลังเปิดทดสอบอยู่ในช่วงโคลสเบต้า นั่นจึงเป็นเหตุให้ตัวเอก, ซายุ, ไวซ์แมน และ คลาร์ก ตัดสินใจพากันเข้าไปลองเล่นมันดูสักหน่อย แต่เพราะความที่เป็นมือใหม่ประสบการณ์ยังอ่อนด้อยเลยทำให้พวกเขาถูกกลุ่มผู้เล่นฝีมือเก๋าดักโจมตี อย่างไรก็ตามด้วยความช่วยเหลือของลุงอิโอริ ผู้เล่นโซโลมากประสบการณ์ที่โหยหาอยากได้พวกพ้องมาตลอด ตัวละครเอกของเราจึงสามารถผ่านพ้นช่วงวิกฤตนั้นมาได้และเริ่มต้นฟอร์มทีมสร้างปาร์ตี้เพื่อพิชิตปราสาทลอยฟ้า "ไอน์แครด" ไปด้วยกันกับผองเพื่อน

นี่นับเป็นอีกหนึ่งผลงานจากบันไดนัมโคที่เจตนาเดินตามรอย Elden Ring ด้วยระบบการเล่นที่ถอดแบบมาจากเกมโซลไลค์ ทั้งระบบสตามิน่าหรือค่าความเหนื่อยเวลาออกแอ็คชั่น การเดินตามหาจุดพรในฉากเพื่อพักผ่อนฮีลเลือด และเหล่าศัตรูที่พร้อมฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ในทุกครั้งที่เราแตะพร ทว่าอย่างที่รู้กันตามสไตล์ของค่ายนี้สุดท้ายแล้วมันก็ยังเป็นโซลไลค์ฉบับต้นทุนต่ำที่ "สวยแต่รูป จูบไม่หอม" เพราะท่วงท่าแอนิเมชั่นการขยับเคลื่อนไหวของฝ่ายเราและศัตรูที่ดูแข็งทื่อเป็นหุ่นยนต์ จะกดแพรี่สวนกลับเท่ๆก็ลำบาก เนื่องจากลูกศรสีแดงที่ขึ้นแจ้งเตือนอยู่เต็มฟีดนั้นมันไม่ได้บ่งบอกถึงจังหวะที่ศัตรูโจมตีมา มันแค่บอกว่าศัตรูตัวนั้นกำลังหมายตาจ้องคุณอยู่ (WTF!!) ผู้เล่นอย่างเราจำเป็นต้องคอยจ้องสังเกตท่าง้างตีของศัตรูเพื่อหลบหลีกปัดป้องกันเอาเอง และพอแอนิเมชั่นภายในเกมมันทำออกมาเก้ๆกังๆ จังหวะการกดให้เพอร์เฟกต์จึงเป็นเรื่องท้าทายระดับนรกแตกเลยทีเดียว

ณ โลกเวอร์ชวล MMORPG แห่งนี้เวลาออกจากหมู่บ้านเพื่อไปทำเควสต์ผู้เล่นจะสามารถเลือกเพื่อนคู่ใจติดสอยห้อยตามไปกับเราได้ ซึ่งตัวละคร Partner เหล่านี้จะถูกบังคับควบคุมโดย AI ที่เราสามารถสั่งการให้เขาใช้สกิลหรือสลับเปลี่ยนโหมดการต่อสู้ไปมาได้ระหว่าง Free Mode ปล่อยอิสระให้ AI ต่อสู้ตามใจเหมาะใช้รับมือสมุนศัตรูที่ยกกันมาเป็นฝูง กับ Switch Mode ที่ AI จะหันมาโฟกัสศัตรูตัวเดียวกันกับเราคอยช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของศัตรูประเภทบอสใหญ่ได้เป็นอย่างดี แน่นอนว่าในช่วงแรกเริ่มเราจะมีเพียงแค่ลุง Iori ให้เลือกเป็นบัดดี้ แต่เมื่อเล่นไปสักพักเราจะมีเพื่อนคู่หูหน้าใหม่ๆเพิ่มเข้ามาให้เลือกมากขึ้น และหนึ่งในนั้นอาจมีตัวละครขวัญใจที่หลายคนโปรดปรานอย่าง Kirito และ Asuna โผล่มาเซอร์ไพรส์ก็เป็นได้

ระบบสุดแปลกที่ทำให้เกมนี้แตกต่างฉีกไปจากเกมแอ็คชั่นอาร์พีจีทั่วไป คงเห็นจะเป็นเรื่องการหั่นตัดสะบั้นชิ้นส่วนออกจากร่างกายของมอนสเตอร์ หากขณะต่อสู้เราสามารถทำให้ศัตรูมึนงงสูญเสียการป้องกันได้สำเร็จบนลำตัวของพวกมันจะปรากฏจุดสีฟ้าเพื่อให้เราเข้าไปใกล้ๆแล้วกดปุ่ม R2 ฟันทำลายชิ้นส่วนนั้นให้หลุดออกมาได้ ซึ่งเป็นอะไรที่ดูเท่เอามากๆแต่ก็ทำได้ยากเช่นกันเพราะศัตรูส่วนใหญ่มักตายก่อน ยกเว้นพวกบอสใหญ่ที่บังคับให้ต้องตัดแขนตัดหัวเพื่อปิดฉากถึงจะได้เห็นความเท่เหล่านั้น ส่วนระบบพิสดารอีกหนึ่งอย่างนั่นก็คือ Death Game Mode ที่หากเปิดใช้งานเมื่อเวลาตัวละครตายข้อมูลเซฟทั้งหมดจะถูกลบหายจนเกลี้ยงเพื่อจำลองฟีลลิ่งให้เหมือนกับการตายในโลกอนิเมะ "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์" เพียงแต่เงื่อนไขการปลดล็อคโหมดดังกล่าวนั้น คุณจำเป็นต้องเคลียร์เกมให้จบรอบหนึ่งเสียก่อนหรือไม่ก็ควักเงินจ่ายซื้อชุดพิเศษเพื่อปลดมันมาใช้ได้ทันทีตั้งแต่เริ่ม

งานภาพศิลปะอนิเมะ 3D จากขุมพลัง Unreal Engine 5 ดูท่าน่าจะเป็นเรื่องดีที่สุดในปราสาทลอยฟ้าแห่งนี้แล้ว เพราะมันทั้งสวยงามเนียนตาและชวนฟินเป็นอย่างมากราวกับกำลังรับชมภาพยนตร์แอนิเมชั่นฟอร์มยักษ์ มันสวยถึงขนาดตัวผู้เขียนที่ไม่ได้เป็นแฟนคลับ SAO ยังอินเคลิ้มตามไปกับเรื่องราว เวลาเจอฉากตัวละครพูดคุยสนทนากันยาวๆก็ไม่อยากกดข้ามเลยแม้วินาทีเดียว ยิ่งไปกว่านั้นตัวเกมยังแปลเมนูและทุกประโยคข้อความภายในเกมให้เป็น ภาษาไทย ช่วยให้ผู้เล่นแดนสยามทำความเข้าใจโลกของเกมได้ง่ายขึ้น ติดแค่เรื่องเดียวตรงที่ทุกคนในทีมต่างพูดพล่ามเป็นต่อยหอย ทว่าตัวเอกของเรากลับเป็นใบ้ทำได้เพียงพยักหน้ากับส่ายหัวไม่พูดสักคำ

จบจากเรื่องดีๆ เรามาต่อที่เรื่องแย่ๆกันบ้างซึ่งต้องบอกว่ามันมีเยอะมากจนสงสัยว่าตัวเกมผ่านการเทสต์ทดสอบมาได้ยังไง? อันดับแรกเลย คือมันเป็นเกมโอเพ่นเวิลด์ที่สุดแสนจะกลวงและลวงโลก เพราะที่เห็นเป็นเพียงฉากกว้างๆโล่งๆที่คุณไม่สามารถท่องเที่ยวเดินสำรวจอะไรได้อย่างอิสระเสรี ต่อให้ข้างหน้าจะเจอหีบกล่องสมบัติหรือมีไอเทมดร็อปอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร หากตรงนั้นมิใช่พื้นที่ทำเควสต์ตัวคุณจะถูกสั่งห้ามเข้าโดนผลักกลับออกมาในทันที เวลาพบแม่น้ำหรือหน้าผาสูงชันกั้นขวางตัวละครก็ไม่สามารถว่ายข้ามหรือเกาะปีนป่ายได้ แม้แต่คิดจะกระโดดลงมาเพื่อลัดร่นระยะทางก็ไม่ได้ ตัวเกมบังคับตายหมด ดังนั้นการจะไปให้ถึงจุดหมายปลายทางเราจึงต้องเดินอ้อมเลาะไปตามถนนเส้นหลักที่ตัวเกมกำหนดเท่านั้น อีกทั้งการขาดปราศจากยานพาหนะมันก็ยิ่งทำให้เราเสียเวลาเพิ่มมากขึ้นไปอีก ต้องพึ่งพากำลังขาของตัวเองวิ่งไป วิ่งกลับ แถมยังต้องคอยหยุดแวะทะเลาะกับศัตรูริมทางอยู่เป็นพักๆ เพราะถ้าเจอหน้าแล้วเราไม่ฆ่ามัน มันก็จะอาฆาตวิ่งไล่ตามจองเวรเราไปตลอดเส้นทาง ส่งผลทำให้เกจสตามิน่าที่ต้องใช้ในการวิ่งไม่ยอมฟื้นฟูเนื่องจากระบบคิดว่าเรากำลังต่อสู้อยู่นั่นเอง บ้าไปแล้ว!!

จากตรรกะของอนิเมะต้นฉบับที่ทางผู้สร้างเกมมาสเตอร์อย่าง "อากิฮิโกะ คายาบะ" ได้กำหนดให้โลก MMORPG แห่งนี้เป็นดินแดนที่ปลอดเวทมนตร์คาถา ใช้ได้เพียงแค่อาวุธประชิดโจมตีระยะใกล้ เรื่องนี้เรายังพออนุโลมทำใจยอมรับได้อยู่ แต่สิ่งที่เราไม่เข้าใจเลยจริงคือทำไมตัวเกมถึงต้องบังคับให้ผู้เล่นถอด-ติดตั้งสวมใส่อาวุธชุดเกราะและเลือกใส่แต้มพัฒนาตัวละครได้แค่เฉพาะภายในเมืองเท่านั้นด้วย ทุกครั้งที่ศัตรูดร็อปอาวุธแจ่มๆเราก็ทำอะไรกับของชิ้นนั้นไม่ได้ต้องรอให้จบเควสต์ก่อนหรือพักเควสต์เอาไว้กลางคันแล้วเดินทางกลับไปยังเมืองเพื่อสวมใส่ นี่เป็นการสิ้นเปลืองเวลาโดยใช่เหตุ ทั้งๆที่ในอนิเมะเราก็เห็น "คิริโตะ" เปลี่ยนอาวุธปรับสไตล์การต่อสู้ระหว่างศึกอยู่บ่อยครั้ง หรือจริงแล้วๆทีมงานเพียงแค่อ้างต้นฉบับเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องความไร้สมรรถภาพในการสรรค์สร้างวิดีโอเกมของพวกเขาเอง?

"อันที่จริงเรามองว่า Echoes of Aincrad มันเดินหมากผิดพลาดตั้งแต่เลือกทำเป็นเกมโซลไลค์แล้วละ เพราะการจำกัดแอ็คชั่นคอมโบของตัวละครผู้เล่นด้วยค่าพลังความเหนื่อยตีมอนฯสองสามทีต้องหยุดพัก มันตรงข้ามสวนทางทุกอย่างกับความเป็น Sword Art Online ที่พวกเราเคยรู้จัก พูดแล้วก็ทั้งรู้สึกสงสารและแอบเสียดายแทนเหล่าทีมงานแอนิเมเตอร์ผู้มีส่วนร่วมสร้างซีนสตอรี่เรื่องราวที่มอบอารมณ์เหมือนกำลังชมอนิเมะ แต่สุดท้ายกลับโดนนักออกแบบเกมเพลย์มือสมัครเล่นพังทำลายสิ่งดีๆย่อยยับป่นปี้ไปเสียหมด นี่ถ้านั่งอยู่ใกล้มือจะขอขมับสักที!!"